Helicobacter pylori - zakażenie, objawy, leczenie

Helicobacter pylori to spiralna Gram-ujemna bakteria, która zasiedla nabłonek żołądka. Nie powinna być bagatelizowana, gdyż zakażenie nią może doprowadzić do wielu nieprzyjemnych dolegliwości i stanów chorobowych, a nawet stać się jednym z czynników sprzyjających wystąpienia raka żołądka. Helicobacter pylori wyizolowana została w 1982 roku przez dwóch  Australijczyków: Barrego Marshalla i Robina Warrena. Bakterie nazwano Campylobacter pyloridis, lecz w roku 1989 zmieniono ją na Helicobacter pylori, jak zostało do dziś. Jako ciekawostkę warto wspomnieć, że na początku lat 80. XIX w. interesował się nią profesor z Uniwersytetu Jagiellońskiego - Walery  Jaworski, opisujący wówczas tę bakterię, jako spiralną i żyjącą w soku żołądkowym.

Helicobacter pylori - zakażenie i objawy

Na ogół zakażenie ma miejsce już w okresie dzieciństwa, natomiast w grupę zwiększonego ryzyka wpisują się również seniorzy. Helicobacter pylori dotyczy dużej ilości osób z racji na jej powszechny charakter. Infekcja z reguły przyjmuje postać bezobjawową, co jeszcze bardziej podkreśla jej szkodliwość i niebezpieczną naturę. Mimo, że bakteria sama w sobie często nie daje swoistych objawów, jedynie w pewnych przypadkach pojawiają się wymioty, nudności itp., to może okazać się stymulatorem takich stanów chorobowych, jak m.in.: zapalenie żołądka, nowotwór żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroba wieńcowa, a nawet alergia czy anemia.

Jak wykryć Helicobacter pylori?

Wydawać by się mogło, że skoro infekcja często przebiega bezobjawowo, to jej wykrycie dotyczy jedynie wyselekcjonowanych, bardzo rzadkich przypadków, a więc i diagnostyka może być bardzo ograniczona. Okazuje się jednak, że istnieje aż kilka metod rozpoznawania obecności zakażenia w organizmie. Metody te można nawet podzielić na 2 podgrupy – nieinwazyjne i co okazuje się bardzo logiczne, inwazyjne. Wśród tych pierwszych wymienić można badanie z krwi wykrywające obecność przeciwciał przeciwko bakterii Helicobacter, dalej badanie wykrywające jej antygeny w kale oraz najszybszy, test oddechowy wykonywany z wykorzystaniem mocznika z radioaktywnym izotopem węgla (bakteria Helicobacter pylori wykazuje właściwości rozkładania mocznika do dwutlenku węgla i amoniaku). W drugiej podgrupie, każda z metod wykrywania zakażenia opiera się na wykonaniu badania endoskopowego tzn. sprawdzania stanu organizmu od wnętrza za pomocą specjalistycznego sprzętu optycznego (endoskopu). Jednym z badań zaliczanych do tej podgrupy jest badanie mikroskopowe wycinka pobranego z części odźwiernikowej żołądka, innym jest test ureazowy, w którym analizie poddawany jest pobrany pacjentowi skrawek błony śluzowej żołądka.  Ostatnią z metod jest hodowla bakteryjna, z jej wykorzystaniem sprawdza się lekooporność, a aby móc ją wykonać pobiera się pacjentowi fragment błony śluzowej okolicy przedodźwiernikowej żołądka.

Leczenie Helicobacter pylori

W terapii zazwyczaj wykorzystuje się antybiotykoterapię. Ponadto warto nadmienić, że często wykorzystuje się nie jeden preparat, a wręcz dwa czy nawet trzy różne leki. Niestety takie działanie potrafi wiązać się z różnego rodzaju dolegliwościami towarzyszącymi - utrudniającymi pacjentom codzienne funkcjonowanie, mowa tu o uporczywych problemach jelitowych. Tak więc można wnioskować, że potrzeba znaleźć zamiennik standardowego leczenia taki, który działając korzystnie na jedno nie będzie szkodził drugiemu wycieńczając organizm.

Najbardziej oczywistą, lecz często niedocenianą odpowiedzią jest natura. Jednym z jej unikatowych skarbów są probiotyki. Odpowiednio dobrane szczepy są w stanie niezwykle skutecznie wesprzeć organizm w walce z różnymi czynnikami chorobotwórczymi, w tym także z  Helicobacter pylori.

Bakteria Narine a Helicobacter pylori

Lactobacillus acidophilus Er-2 szczep 317/402 Narine to bakteria probiotyczna wyizolowana w 1954 roku przez ormiańskiego mikrobiologa prof. Levona Akopovicha Erzinkyana, ze smółki jego wnuczki o imieniu Narine. Bakteria ta wykazuje wiele prozdrowotnych właściwości m.in. uszczelnienie jelit - tworzenie bariery chroniącej organizm przed przedostaniem się toksyn i patogenów, indukcja produkcji interferonu oraz komórek NK (Natural Killer), nie są to jednak wszystkie jej właściwości. W dzisiejszym artykule warto jednak wspomnieć o jeszcze jednej, wyjątkowej cesze, jaką jest wysoka odporność na działanie kwasu i żółci, co ma rzecz jasna ogromne znaczenie przy terapii zasiedlającej kwaśne środowisko żołądka bakterii Helicobacter pylori. Jak możemy przeczytać w książce „Zakazana bakteria. Tajemnica zdrowia.” (E. Karlenovich, W. Kowalewski, 2020 r.): „Badania ostatnich lat wykazały istnienie antagonistycznej aktywności bakterii kwasu mlekowego w stosunku do Helicobacter pylori. Przy czym wykazano, że działanie inhibicyjne jest obserwowane również w późniejszym czasie po zakończeniu przyjmowania bakterii kwasu mlekowego, a  także jednoczesne wprowadzenie Helicobacter pylori z  kulturą bakterii kwasu mlekowego zapobiegało adhezji Helicobacter pylori do ściany żołądka. Kultura bakterii kwasu mlekowego jest nowym, skutecznym środkiem w terapii Helicobacter pylori – schorzeń powiązanych. Włączenie jej do kompleksowej terapii tych schorzeń, pozwoli zmniejszyć dawki antybiotyków, zapewnić długotrwałą kontrolę nad aktywnością Helicobacter pylori, zmniejszyć prawdopodobieństwo ponownego zarażenia tym mikroorganizmem po eradykacji, a także zapobiec rozwojowi dysbakteriozy jelita podczas przyjmowania antybiotyków”. Łącząc więc wspomniane, wyjątkowe właściwości Narine i powyżej cytowane twierdzenie można śmiało mówić o unikatowym działaniu bakterii na zakażenie Helicobacter Pylori oraz poważnie uwzględnić produkty probiotyczne z  Lactobacillus acidophilus Er-2 szczep 317/402 w walce z tym patogenne.

Bifidobacterium bifidum a Helicobacter pylori

Bifidobacterium bifidum DSM 20456 to dobrze scharakteryzowany szczep, który odgrywa istotną rolę w organizmie człowieka. Badania wykazały, że ta bakteria spełnia podstawowe kryteria stawiane szczepom probiotycznym. Jest zdolna do przetrwania w warunkach in vitro symulujących środowisko przewodu pokarmowego człowieka, charakteryzujące się niskim pH i obecnością soli żółciowych oraz wykazuje działanie antagonistyczne wobec bakterii Helicobacter pylori. Dlatego Bifidobacterium bifidum pozytywnie wpływa na regulację mikrobiomu układu pokarmowego, przyczyniając się do prawidłowej perystaltyki jelit.

HelicoTab
Idealnie dobranym preparatem w terapii Helicobacter pylori będzie HelicoTab. Jest to produkt zawierający bakterię z Lactobacillus acidophilus Er-2 szczep 317/402 Narine oraz celuloza mikrokrystaliczna (MCC 101). Dzięki temu trafia on właśnie do żołądka, który jest przecież najbardziej narażonym narządem przy zarażeniu Helicobacter pylori. Produkty Narum świetnie sprawdzą się również profilaktycznie, aby zapobiegać ewentualnym rozwojom różnego rodzaju infekcji. Idealnym połączeniem jest działanie jednocześnie na cały żołądek i jelita jednocześnie dlatego polecamy stosowanie zestawu HELICO – ŻOŁADEK, w skład którego wchodzą tabletki działające w żołądku oraz kapsułki wspierające jelita. Warto pamiętać, że należy ograniczyć spożywanie węglowodanów, pieczywa, fast food, oraz słodkich napoi. Gdyby to nie przyniosło efektu, należy kierować się do kompleksowego odrobaczenia organizmu (i tu zalecamy zestaw OCZYSZCZANIE KOMPLEKS) i wtedy powtórne przyjęcie zestawu HELICO – ŻOŁĄDEK. Możliwe nieprzyjemne pieczenie żołądka, przechodzi ono po kilku dniach i już nie powraca. W związku z wieloletnim zniszczeniem układu trawiennego zalecamy przyjmowanie tych preparatów przez wiele miesięcy, mogą to być mniejsze dawki, ale ważne jest podtrzymywanie stanu regeneracji.

Źródła:
Urban J., Helicobacter pylori – charakterystyka i patogenność, Wroclaw Medical University and Polish dental Society, dent. Med. Probl. 2010, 47, 4, 482–486, PDF
Kenneth E.L. McColl, MD Division of Cardiovascular and Medical Sciences, University of Glasgow, Gardiner Institute, Glasgow, Wlk. Brytania, Helicobacter Pylori Infection, N Engl J Med 2010; 362:1597-604 Tłum. dr n. med. Sławomir Katarzyński, Zakażenie Helicobacter Pylori, Medycyna Po Dyplomie, vol 19/Nr9/Wrzesień2010, s. 97-106, PDF
Jagusztyn-Krynicka E.K., Godlewska R., Łaniewski P., Helicobacter pylori — patogen roku 2005, Kosmos Problemy Nauk Biologicznych, Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika, Tom 54, Numer 4 (269), 2005r., s. 307–319, PDF
Wiercińska M., Helicobacter pylori (H. pylori) - objawy zakażenia bakterią, testy i leczenie, 1996–2022 Medycyna Praktyczna [dostęp: 07.12.2022 r.]
https://www.mp.pl/pacjent/gastrologia/choroby/zoladek/134806,helicobacter-pylori
Tomas M., Pietrzak W., Nowak R., Substancje pochodzenia naturalnego w walce z zakażeniami Helicobacter pylori, Borgis, Postępy  Fitoterapii 1/2012, s. 22-27, PDF
Karlenovich, W. Kowalewski, Zakazana bakteria. Tajemnica zdrowia, Narum, Warszawa, 2020 r., s. 118 – 123
Enel-zdrowie, Endoskopia - co to jest, jak się przygotować?, https://enel.pl/enelzdrowie/zdrowie/endoskopia-co-to-jest-jak-sie-przygotowac [dostęp: 08.12.2022 r.]
Panasiuk A., Nowe miejsce probiotyków w eradykacji zakażenia Helicobacter pylori, Czelej sp. z o.o., Gastroenterologia Praktyczna, I/2021, PDF